Ghar.

माझ्या आजी-आजोबाच्या घरात एक छोट्या कागदावर हि कविता लिहून भिंतीवर चिकटवलेली होती. आणि त्या वयात मला अर्थ जरी समजला नसला, तरी त्यातल्या यमकामुळे मला आवडली होती. नंतर मग पुढे कळलं कि हि विमल लिमये  यांची कविता.  या कवितेची आठवण येण्याचे कारण असे कि काल मला youtube वर श्रीधर फडक्यांनी गायलेली आणि स्वरबद्ध केलेली हि कविता surf करताना सापडली. 

Link to youtube video

घर.

घर असावे घरासारखे नकोत नुस्त्या भिंती 

तिथे असावा प्रेम जिव्हाळा नकोत नुसती नाती

त्या शब्दाना अर्थ असावा नकोच नुसती वाणी 
सूर जुळावे परस्परांचे नकोत नुसती गाणी 

त्या अर्थाला अर्थ असावा नकोत नुस्ती नाणी
अश्रूतुनही प्रीत झरावी नकोच नुसते पाणी 

या घरट्यातुनी पिल्लू उडावे दिव्य घेउनी शक्ति 
आकांक्षांचे पंख असावे उम्बर्ठ्यावर भक्ति 

मला फार आवडते हि कविता. घर - हि संकल्पना किती छान व्यक्त होते यातून....

मला हि कविता वाचली, ऐकली कि आजी आजोबांचे घर आठवत. एका खूप मोठ्या वाड्यात आजी आजोबा राहत असत. अंदाजे ६-७ कुटुंब राहत असतील त्या एका वाड्यात. माझे सगळा लहानपण तिथे गेलंय. मोठ्ठ अंगण आणि सुरेख बाग. बागेत जाई जुई चे वेळ आणि दारात फुलांच्या पायघड्या घालणारं पारिजताकाच झाड. एका balcony  मधून दुसऱ्या balcony मध्ये मारलेल्या गप्पा, खिडकी मधून होणारी पदार्थांची देवाणघेवाण, एकत्र साजरी केली जाणारी कोजागिरी आणि दिवाळी, सगळ्या बच्चेकंपनी ने सुट्टीमध्ये घातलेला धुडगूस.

हि कविता मला परत एकदा ४ वर्षांची frock मधली, दोन वेण्या घातलेली छोट्याश्या मुलीच्या जगात परत घेऊन जाते. 

काही गोष्टीच्या इतक्या घट्ट associations असतात ना...

Leia Mais…

Laws of economics

First of all, I am not a fan of economics. Its really not my cup of tea. But Abhishek showed me that irrespective of we notice or not, we experience these laws in our day to day life. Interesting. And I realized, laws of economics are eternal and omnipresent.

Consider a situation. 

Hot summer afternoon, scorching sun overhead, you are walking since last two hours without any shade on the way. You see a lush green tree and decide to settle down for a moment and take out your water bottle. The first gulp of water gives satisfaction of 100 "percentile". I have used word percentile and not percentage for a specific reason. The next gulp of water does satiate your thirst but sweetness of first drop was more than the on you are drinking now.  -  A classic economics law explained.- Law of diminishing returns.

Similar is the case of learning curve. 

 We keep on talking about " Practice makes a man perfect" and "Experience is the best teacher". These phrases generally used by our grandpas and grandmas are nothing but pure strategy. If this is not learning curve, then what is it?

Isn't it true? Its kind of fun to see how any subject you studied ( mainly theoretical subjects) in your yesteryear translates into real life.  

Leia Mais…

Train and window

Today me and my friends we went to Saket. The motivation behind the visit was to eat one doughnut from Mad Over Doughnut. As usual, it was crowded. No space to sit. But fortunately I rushed to position myself in front of opposite metro door. I just love to stand there and look out of the big square window of the door with my mp3 player plugged in. 

Different scenes and places run past. First the mall street ( thats my term. so may malls between MG Road and Arjan Garh) and there comes numerous marble/ granite stores....and a huge green patch will jump in front of you and you will really wonder " Is it really Delhi - Gurgaon route?" But the fun ends as metro is underground after Saket. 

Today I remembered one memorable train journey. It was long back, around 2001 from Mumbai to Ratnagiri. I was fascinated by numerous tunnels on that route. The greenery, the mighty Sahyadris on one side and the blue sea on other side along with "Narali - Pophali".   :)

Other amazing train journey was from Amgaon to Nagpur in Sept 2011. I was travelling by a local. I boarded train at 6 am. It had rained whole night and just stopped at the wee hours. I fortunately found an empty window seat. Still I could smell of the rains. As the train started gaining speed, rush of wind blew on my face playfully messing up my hair. It was all lush green outside. Paddy crops were just done planting. A moist smell of forests and fields hung in the air. The hot Adrak chai tasted so amazing in that atmosphere. That train journey helped me to get back to roots as well. After a long time I was travelling without reservation, in a train compartment where people sat on floor, in the door and on the luggage compartment, with large sacks and cane baskets filled with a variety assorted different things. It was not very comfortable but I won't mind to repeat it either. 

This blog post is quite disconnected, the way ideas came I penned them down. 

I love train journeys. The patience of counting passing by poles, constantly changing wallpaper outside window, chai-garam and local specialties at various stations, antakshari in groups, relentless talking with neighbours, the fear of not getting up for a early morning destination..... Its all fun. 

I would second Sheldon of Big Bang theory in his opinion -  Only  a fool won't like trains...They are always fun!

Leia Mais…

अखेरची कमाई

सध्या माझं नवा उपक्रम चालू आहे. कुसुमाग्रजांच्या कविता. असंच त्यांची एक कविता सापडली.

अगदी साधी. पण भरपूर बोलून जाणारी. जरा विचारच करायला लावणारी. 

कवितेचे नाव   :   अखेरची  कमाई

मध्यरात्र उलटल्यावर शहरातील पाच पुतळे 

एका चौथऱ्यावर आले आणि टिपे गाळू लागले 

ज्योतिबा म्हणाले, शेवटी झालो मी फक्त माळ्यांचा 

शिवाजी राजे म्हणाले मी फक्त मराठ्यांचा

आंबेडकर म्हणाले मी फक्त बौद्धांचा

टिळक उद्गारले मी फक्त चित्तपावन ब्राह्मणांचा 

गांधीनी गळ्यातला गहिवर आवरला 

आणि ते म्हणाले - तरी तुम्ही भाग्यवान 

एक एक जात-जमात तरी तुमच्या पाठीशी आहे

माझ्या पाठीशी मात्र फक्त सरकारी कचेऱ्यातील भिंती !

सकृत दर्शनी खूप विनोदी वाटणारी हि कविता खरा गेल्या ५० वर्षात लोकांनी सगळ्या महापुरुषांच्या  विचारांचा  आणि आदर्शांचा हवा तसं अर्थ लावलाय.

खरा पाहता खूप दुर्दैवी प्रकार आहे हा. 

पण खरच असं असायला हवं का ?

मला नाही वाटत कि कोणाला शिवाजी महाराज inspiring नसतील वाटत किवा ज्योतिबा फुल्यांनी केलेल्या स्त्री-शिक्षणाच्या सुरुवातीचा कोणाला विसर पडेल. 

आंबेडकर  गांधी आणि टिळकांचे भारताच्या सामाजिक अंड राजकीय जीवनातील अढळ स्थान कधी बदलेल. 

या सगळ्यांचा आदर करायला कोणाला एखाद्या विशिष्ठ समूह ओर समुदायाचा भाग असायला हवा. केवळ भारतीय किवा केवळ एक व्यक्ती असणं त्यासाठी पुरेसे आहे. 

Leia Mais…

Wallpaper and कुसुमाग्रज

It is quite strange. I was in my friend's room, we had to work on a case. He powered on his laptop and his wallpaper reminded me of कुसुमाग्रज 

No, he is not marathi, and I am sure he doesn't even know that a person called कुसुमाग्रज ever walked this earth. 

He had a lone tree as his wallpaper. Dry grassland and just a single tree. nothing living in sight - no animals, no birds, not even a single other tree.

It reminded me of a poem by कुसुमाग्रज - पाचोळा. 

आड वाटेला दूर एक माळ, तारू त्यावरी एकाला विशाल, 

आणि त्याच्या बिलगुनिया पदास, जीर्ण पाचोळा तो पडे उदास... 

A  few leaves had fallen and lay like neglected toys on the grass. Scorching sun burns them, the black scary night covers everything, rain drench the grassland, tree and the fallen leaves. The leaves on three turn and twist in wind as if laughing at the fallen leafy soldiers. 

And all of sudden, out of nowhere, a gush of wind blows all the leaves.....the land is cleared....for more leaves to fall down.

आणि अंती एक दिन त्या वनात, येई धावत चौफेर क्षुब्ध वात,

दिसे पाचोळा, घेरुनी तयाते, नेई उडवूनी त्या दूर दूर कोठे,

          आणि जागा मोकळी हो तळाशी, पुन्हा पडण्या वरतुनी पर्ण-राशी 

Actually this is the circle of life. Birth, youth, adulthood, old-age and death. And someone is already there in line to take place of the fallen.

Ms Abha S Bhuskute

Leia Mais…